تبليغاتX
مهدی قاسمی - نقد عکس
قبل از شروع نقد باید بگویم این نقد ها فقط جنبه ی آموزشی دارد و فعلا به موضوع خلاقیت نمی پردازم و صرفا نقد ساختاری می کنم . 
این مطلب در نشریه سرو کاشمر به چاپ رسیده است :

مشاغل و زندگی انسان ها همیشه از سوژه های مورد علاقه ی هنرمندان تصویرگر بخصوص عکاسان بوده است . عکاسان علاوه بر این عاشق موضوعاتی هستند که در حال از بین رفتنند .

عکس آقای جعفر خانی از این دست موضوعات است  که هر دو را در خود جمع کرده. یک حرفه  که روزگاری ، بسیاری به آن مشغول بوده اند و امروزه در حال از بین رفتن است . عکس دارای نکات مثبت و منفی بسیاری است که در این کوتاه فقط به برخی از آنها می پردازیم :

اولین نکته ای که در عکس توجهم را به خود جلب کرد و باعث شد این عکس را برای نقد انتخاب کنم ، استفاده از اصل تجمع و تفرق در عکس است . برای درک بهتر نگاهی دوباره به عکس بیندازید . خواهید دید همه ی عناصر تصویری در این عکس به طور یکنواخت در سطح عکس پراکنده نشده اند بلکه در قسمت هایی از عکس تجمع کرده و فضایی از عکس هم کاملا خالی می باشد .

عناصر فعال در قسمت پایین و سمت چپ کادر جمع شده اند و برای فعال کردن قسمت بالا و سمت راست کادر که خالی است بریده ای از یک طاقچه چوبی و چند شی آویزان و یک قاب عکس وارد کادر شده و فضای بالا را فعال کرده اند .

شاید این سؤال برای شما مطرح شود که چگونه بین سطحی به این وسعت که پر شده از عناصر مختلف و رنگ و وارنگ و سطحی کوچک در بالای کادر تعادل و توازن برقرار می شود . برای پیدا کردن جواب این سؤال باید بدانیم که وزن و قدرت عناصر در یک تصویر چگونه تغییر می کند . توضیح این مطلب در این مجال نمی گنجد اما برای درک بهتر این مطلب نکاتی را از عکس برایتان می نویسم .

اگر توجه کنید خطی نارنجی رنگ از گوشه ی کادر، بالا ، سمت راست وارد کادر شده . بله درست است ؛ خط لبه ی طاقچه . این خط با رنگ گرم در زمینه ای سرد قرار دارد و از نظر شکل کاملا منحصر به فرد است . عنصری که در تصویر این خصوصیات را داشته باشد ، دارای قدرت فراوانیست و به شدت نگاه را به سمت خود می کشد . در ضمن اگر خطی از گوشه ی کادر عبور کند قدرت آن چند برابر می شود .نکته ی دوم این که عناصری که در یک تصویر توسط کادر برش می خورند هم قدرت تصویریشان چند برابر می شود .(اشیای روی طاقچه ) حال به این موارد، عناصری را اضافه کنید که در حالت طبیعی خود قرار نگرفته اند ؛ یعنی لوازمی که آویزان شده اند . این عناصر هم به خاطر حالت غیر عادیشان بسیار به چشم می آیند . اکنون شاید بشود فهمید که چگونه سطحی کوچک که شاید فقط یک دهم از کادر را اشغال کرده با فضایی معادل دوسوم کادر، از نظر قدرت بصری مساوی می شود و تعادل و توازن بر قرار می گردد . سخن کمی طولانی شد و مجالی برای پرداختن به موارد دیگر موجود در عکس نیست . تنها از نکات منفی عکس به یک مورد اشاره می کنم و باقی با خودتان . نگاه مسگر که به سمت پایین سمت چپ می باشد کمی توازن را بر هم زده چرا که چشم انسان خود به خود مسیر نگاه افراد را در تصویر دنبال می کند و همین مسأله باعث قدرتمند شدن آن سمت در تصویر می گردد و اگر این مورد درست کنترل نشود به عکس لطمه خواهد زد که در این عکس شاهد این ضعف هستیم . تصور کنید اگر مسگر رو به سمت راست نشسته بود ... 


+ نوشته شده توسط مهدی قاسمی در چهارشنبه سوم مهر 1387 و ساعت |