امروزه با ظهور دوربين هاي ديجيتال و پايين آمدن هزينه هاي عكاسي تمايل خانواده ها به خريد دوربين بيشتر شده است . راحتي كار با اين دوربين ها و مشاهده ي عكس گرفته شده بلافاصله بعد از عكاسي باعث شده كه توجه كمتري به آموزش عكاسي صورت پذيرد . در حالي كه در گذشته و در دوربين هاي آنالوگ  عكس هاي گرفته شده تا بعد از چاپ قابل رويت نبود . بنابر اين اكثر مردم از عكاسان حرفه اي تر براي عكاسي مراسم و مجالس خود و از دوربين عكاسي آماتوري براي مسافرتها و ... استفاده مي كردند .

اما بايد توجه داشت كه هنوز هم سيستم هاي اتوماتيك دوربين هاي عكاسي با تمام پيشرفتي كه كرده اند نمي توانند جاي يك عكاس خوب را بگيرند . به همين منظور و براي آشنا شدن خوانندگان نشريه مجموعه مباحثي را در مورد آموزش عكاسي آغاز مي كنيم كه اميدواريم خوانندگان از آن استفاده ي لازم را ببرند . قبل از شروع بحث اين مطلب را بايد بگويم كه تمام آموزش داده شده در اينجا قابل اجرا بر روي قسمت تنظيمات دستي دوربين است كه با حرف M  نمايش داده مي شود و دوربين هايي كه فاقد اين امكان مي باشند در اختيار عكاس نمي باشند و فقط به صورت اتومات عكاسي مي كنند .

مبحث آموزش عكاسي را مي توان به دوبخش تقسيم كرد . الف : بخشي مهارتي   ب : بخش هنري كه فعلا راجع به مبحث مهارتي آن صحبت خواهيم كرد .

ديافراگم و شاتر :

تصور كنيد يك ليوان را مي خواهيد زير شير، پر از آب نماييد . به دو روش مي توانيد عمل كنيد روش اول : شير آب را به شدت باز كنيد . در اين صورت زمان كمي بايد شير آب را باز بگذاريد . روش دوم : شير آب را كم باز كنيد . در اين صورت بايد زمان زيادي شير باز باشد تا ليوان پر شود .

ديافراگم و شاتر در دوربين ها ي عكاسي دقيقاً همين عمل را انجام مي دهند . ديافراگم مجموعه صفحات فلزي هستند كه ايجاد يك سوراخ متغير را مي كنند . از اين سوراخ نور وارد دوربين مي شود . هر چه اين سوراخ بازتر باشد مقدار نور ورودي به دوربين بيشتر خواهد بود . دقيقاً مانند شير آب كه هر چه بيشتر باز باشد آب بيشتري وارد ليوان مي شود . و اما شاتر پرده ايست كه در پشت ديافراگم قرار دارد و مانع ورود نور به دوربين مي شود . با شاتر شما مي توانيد زمان نور دهي را تعيين نماييد . بلافاصله بعد از كنار رفتن نوردهي آغاز مي شود و با بسته شدن آن نوردهي متوقف مي گردد .

حال ببينيم هنگام عكاسي چه اتفاقي مي افتد :

در پشت شاتر صفحه ي حساس به نور قرار دارد كه در دوربين هاي آنالوگ اين صفحه فيلم عكاسي است و در دوربين هاي ديجيتال سنسور . در جلو ديافراگم هم لنز قرار دارد . نور ابتدا از لنز عبور مي كند و متمركز مي شود تا تصوير را ايجاد نمايد . سپس به ديافراگم مي رسد و بنا به اندازه ي قطر ديافراگم تعدادي از پرتو هاي نورعبور مي كنند . حال اگر پرده ي شاتر باز باشد نور اجازه ي ورود به اتاقك تاريك دوربين را مي يابد . و در نهايت نور به سطح حساس برخورد مي كند و تصوير بر روي آن ايجاد مي شود .

براي اين كه يك تصوير ايجاد شود بايد مقدار نور معيني به صفحه ي حساس تابيده شود . مانند ليوان كه بايد براي پر شدن مقدار آب كافي وارد آن شود . اگر ديافراگم بسته باشد يعني مقدار نور كمي وارد دوربين مي شود . بنابر اين براي ثبت تصوير بايد شاتر زمان زيادي باز باشد . اما اگر ديافراگم باز باشد دقيقا برعكس خواهد بود و بايد زمان نور دهي را كم كرد .

حال چگونه بايد ديافراگم و شاتر را در دوربين كنترل نماييم باشد براي شماره ي آينده .